کلبه خاطره ها
هرچه می خواهد دلِ تنگت بگو

• تنها باز مانده یک کشتی شکسته به جزیره ی کوچک و خالی از سکنه ای افتاد.

او با دلی لرزان دعا کرد که خدا نجاتش دهد.

اگر چه روزها افق را به دنبال یاری رسانی از سر می گذراند،کسی نمی آمد.سرانجام خسته و از پا افتاده موفق شد از تخته پاره ها کلبه ای بسازد تا خود را از عوامل زیانبار محافظت کند و دارایی اندکش را در آن نگاه دارد.اما روزی برای جستجو به بیرون رفته بود که به هنگام برگشتن دید که کلبه اش در حال سوختن است و دودی از آن به آسمان می رود.متأسفانه بدترین اتفاق ممکن افتاده بود و همه چیز از دست رفته بود.از شدت خشم و اندوه در جا خشکش زد و فریاد زد خدایا چگونه راضی شدی با من چنین کنی؟صبح روز بعد با صدای بوق کشتی که به ساحل نزدیک میشد از خواب پرید.کشتی ای آمده بود تا او را نجات دهد.مرد خسته از نجات دهندگانش پرسید شما از کجا فهمیدید که من اینجا هستم؟

آنها جواب دادند ما متوجه علائمی که با دود می دادی شدیم و به کمکت آمدیم.

وقتی اوضاع خراب می شود نا امید شدن آسان است ولی نباید دلمان را ببازیم چون حتی در میان درد و رنج هم دست خدا در کار زندگیمان است.